گاؤں کے پرانے اور خوبصورت انداز پر مبنی پنجابی تحریر

رانا عمر خان، پنڈ دے اسکول وچرول نمبر تے نام دیایڈی کوئی اہمیت نئیں سی ھندیسٹوڈنٹ اپنے ٹبر توں پچھانے جاندے سنماشٹر جی حاضری وی رول نمبر وائز نئیں ٹبر وائز لاندے سنلمبڑاں دا اسلم.... حاضر جنابگجراں دا صدیق.... حاضر جنابجٹاں دا اشرف... لبیک سرنائیاں دا مختار.... پلیزنٹ سرملکاں دا مقصود... حاضر جیماشٹر صاحب تعلیم دے نال نال تربیت دا وی بڑا خیال رکھدے سناک دن کھورے دل وچ کی آئیآکھن لگے سویرے ہر طالبلعلم اک اک نیکی دا کم کر کے آئے گااگلے دن سکولے گئے تے لالیا ساری جماعت نوں لائن وچروز محشر دی ریہرسل ای لگ رھی سی عملاں دے نتارے شروع ہوگئےلمبڑاں دا اسلم کہندا جناب میں سویرے نماز پڑھی.... شاباش بہہ جاگجراں دا صدیق کہندا ماشٹر جی میں مسواک کیتی سنت پوری کیتی... شاباش بہہ جانائیاں دا مختار آکھن لگا جناب میری بے بے بیمار اے میں سویرے اوھدیاں لتاں گھٹ کے آیا جی.. اچھا چل ٹھیک اے بہہ جاملکاں دا مقصود کہندا جی میں سویرے راہ وچوں پہاڑی ککر دے چھاپے ھٹا کے نیکی کیتی سیاگلی واری ارشد دی سی ھاں وئی توں کی کیتاماشٹر جی سویرے مسیت والے کھوہ توں کڑیاں پانی بھرن آئیاں سن تے میں اوہناں نوں گھڑے چکائے سنکاش او گزریا ہویا ویلا فیر مڑ کے آجاوےتے فیر زندگی جیون دا وی مزہ ای آجاوے